Writing in MUBI Notebook ahead of a Cinémathèque française retrospective in Paris from October 14 to November 26, 2026, Olivier Ronat studies how the Japanese director Tai Katō builds images that deliberately block our view. Katō, nephew of the prewar director Sadao Yamanaka, assisted Mikio Naruse, Daisuke Itō and Akira Kurosawa on Rashōmon, and from 1956 worked at Toei's Kyoto studio on period, sword-fighting and later yakuza films. He is known for low camera positions, but Ronat shows that bodies crossing the foreground, translucent fabric, bars, glass, water and darkness also stand between viewer and action in Blood of Revenge (1965), By a Man's Face Shall You Know Him (1966), I, the Executioner (1968) and Miyamoto Musashi (1973). In Beast in the Shadows (1977) a fabric screen hides the two main characters for seven minutes of the final scene. Ronat places Katō beside Seijun Suzuki and Yasuzō Masumura, who also found radical form inside commercial genres, and notes that he stayed little known abroad, with a 1997 Locarno retrospective among the first efforts to change that. His last film, Za Ondekoza, finished in 1982 and released in 1994, turns to drummers' bodies, sound and space. Photo: La Citta Vita, CC BY-SA 2.0, via Wikimedia Commons.
تای کاتو چگونه دید تماشاگر را در قاب سد می‌کند
اولیویه رونا [Olivier Ronat] در MUBI Notebook، به مناسبت مرور آثار تای کاتو [Tai Katō] در Cinémathèque française پاریس از ۱۴ اکتبر تا ۲۶ نوامبر ۲۰۲۶، شیوهٔ این کارگردان ژاپنی را در ساختن تصویرهایی بررسی می‌کند که آگاهانه جلوی دید تماشاگر را می‌گیرند. کاتو از خویشان نزدیک سادائو یاماناکا، کارگردان برجستهٔ پیش از جنگ، بود، دستیار میکیو ناروسه و دایسوکه ایتو شد و در «Rashōmon» دستیار آکیرا کوروساوا بود. او از ۱۹۵۶ در استودیوی Toei در کیوتو فیلم‌های تاریخی و شمشیرزنی و بعدها فیلم‌های یاکوزایی ساخت. کاتو را بیشتر با دوربین پایین و نزدیک به زمین می‌شناسند، اما رونا نشان می‌دهد که بدن‌هایی که از پیش‌زمینه می‌گذرند، پارچه‌های نیمه‌شفاف، میله‌ها، شیشه، آب و تاریکی هم میان تماشاگر و رویداد فاصله می‌اندازند، در فیلم‌هایی چون «Blood of Revenge» ساختهٔ ۱۹۶۵، «By a Man's Face Shall You Know Him» ساختهٔ ۱۹۶۶، «I, the Executioner» ساختهٔ ۱۹۶۸ و «Miyamoto Musashi» ساختهٔ ۱۹۷۳. در «Beast in the Shadows» ساختهٔ ۱۹۷۷ پرده‌ای پارچه‌ای دو شخصیت اصلی را در صحنهٔ پایانی هفت دقیقه از چشم پنهان می‌کند. نویسنده کاتو را در کنار سیجون سوزوکی و یاسوزو ماسومورا می‌نشاند که آن‌ها هم فرم‌های رادیکال را درون ژانرهای تجاری یافتند، و یادآوری می‌کند که او بیرون از ژاپن کمتر شناخته شد و مرور آثارش در جشنوارهٔ Locarno در ۱۹۹۷ از نخستین کوشش‌ها برای معرفی‌اش بود. آخرین فیلمش «Za Ondekoza» که در ۱۹۸۲ تمام شد و در ۱۹۹۴ به نمایش درآمد به بدن و صدا و فضای طبل‌نوازان می‌پردازد. عکس از La Citta Vita، CC BY-SA 2.0، Wikimedia Commons.