In a list written for Literary Hub by New York Times bestselling author Susan Wiggs, seven novels explore the lives of "wayward" and marginalized youth. Wiggs opens by explaining that the label "wayward girl," in literature as in life, usually said less about a girl's own behavior than about a society determined to correct or hide girls who were poor, outspoken, pregnant, different, or simply in the way. She writes the list alongside her new novel "Wayward Girls," inspired by survivors of reform institutions like the Good Shepherd in Buffalo, New York. She points to histories such as the Magdalene Laundries, America's Baby Scoop Era, reform schools, orphanages, psychiatric asylums, and Native residential schools: institutions built in the name of care or correction that, in many cases, erased the identity, family, and voice of vulnerable children and teenagers. Among her picks: Lisa Wingate's "Before We Were Yours" draws on the real scandal of the Tennessee Children's Home Society and the sale of children for adoption. Ellen Marie Wiseman's "The Lost Girls of Willowbrook" offers a chilling look at the Willowbrook State School. Meagan Church's "The Girls We Sent Away" follows pregnant girls of the 1960s. Nguyễn Phan Quế Mai's "Dust Child" traces the Vietnam War's impact on Amerasian children and their mothers. Colson Whitehead's Pulitzer-winning "The Nickel Boys" exposes the violence of racist reform schools. William Kent Krueger's "This Tender Land" and Mona Susan Power's "A Council of Dolls" reckon with the legacy of Native American boarding schools and intergenerational wounds. What unites these novels is the voice of those meant to be forgotten. They are not merely stories about victims but narratives of survival, friendship, resistance, and reclaimed identity, exposing the systems that, in the name of morality, religion, discipline, or law, broke the lives of vulnerable youth.
هفت رمان درباره جوانانی که باید پنهان می‌شدند
مجله ادبی لیت‌هاب در فهرستی به قلم سوزان ویگز، نویسنده پرفروش نیویورک تایمز، به هفت رمان درباره جوانان «سرکش» و به‌حاشیه‌رانده‌شده می‌پردازد. ویگز در آغاز توضیح می‌دهد که اصطلاح «دختر سرکش» در ادبیات و واقعیت، اغلب بیش از آنکه به رفتار خود دختر مربوط باشد، ساخته جامعه‌ای است که می‌خواهد دختران فقیر، پرصدا، باردار، متفاوت یا دردسرساز را اصلاح یا پنهان کند. نویسنده این فهرست را در پیوند با رمان تازه خود «دختران سرکش» نوشته است؛ رمانی الهام‌گرفته از تجربه بازماندگان مؤسسات اصلاحی مانند «شبان نیکو» در بوفالوی نیویورک. او به تاریخ‌هایی چون رختشوی‌خانه‌های مگدالن، دورانِ موسوم به «ربایش نوزادان» در آمریکا، مدارس اصلاحی، پرورشگاه‌ها، آسایشگاه‌های روانی و مدارس شبانه‌روزی بومیان اشاره می‌کند؛ نهادهایی که در ظاهر برای مراقبت یا اصلاح ساخته شده بودند اما در بسیاری موارد هویت، خانواده و صدای کودکان و نوجوانان آسیب‌پذیر را از میان بردند. در میان کتاب‌های پیشنهادی: «پیش از آنکه مال شما باشیم» از لیزا وینگیت به رسوایی واقعی انجمن خانه کودکان تنسی و فروش کودکان برای فرزندخواندگی می‌پردازد. «دختران گمشده ویلوبروک» از الن ماری وایزمن نگاهی هولناک به آسایشگاه دولتی ویلوبروک دارد. «دخترانی که فرستادیمشان» از میگن چرچ سرنوشت دختران باردار در دهه ۱۹۶۰ را دنبال می‌کند. «کودک غبار» از نگوین فان کوئه مای اثر جنگ ویتنام بر کودکان دورگه آمریکایی-آسیایی و مادرانشان را روایت می‌کند. «پسران نیکل» از کالسن وایتهد، برنده پولیتزر، خشونت مدارس اصلاحی نژادپرستانه را نشان می‌دهد. «این سرزمین مهربان» از ویلیام کنت کروگر و «شورای عروسک‌ها» از مونا سوزان پاور نیز به میراث مدارس شبانه‌روزی بومیان آمریکا و زخم‌های بین‌نسلی می‌پردازند. وجه مشترک این رمان‌ها صدای کسانی است که قرار بود فراموش شوند. این آثار نه فقط داستان‌هایی درباره قربانیان، بلکه روایت‌هایی درباره بقا، دوستی، مقاومت، بازپس‌گیری هویت و افشای نظام‌هایی هستند که به نام اخلاق، دین، تربیت یا قانون، زندگی جوانان آسیب‌پذیر را شکستند.