In MUBI's Notebook, Mark Asch argues that Disney's live-action remakes of its animated films trap audiences in a cycle of nostalgia and diminishing returns. He links the cycle, which began with Kenneth Branagh's Cinderella in 2015, to business needs. Streaming ended Disney's old practice of limiting access to its 'vault', so the company keeps old titles alive by remaking them with stars, new subplots and updated messages. Asch contrasts the remakes with classic Disney animation, where broad comic characters such as the dwarfs and Cinderella's mice carried the story. The new films add backstory and motivation instead. He criticises the rubbery digital companions of the 2025 Snow White and calls the 2020 Mulan's handling of representation cynical. Jon Favreau's The Lion King, he writes, is impressive but even less expressive than his Jungle Book. He finds Robert Zemeckis's Pinocchio the most interesting film of the cycle. This year's Moana, the first remake of a 3D animated film, follows its original almost shot by shot, and Asch asks who such films are for. Photo by NASA, Public domain, via Wikimedia Commons.
Disney و چرخهٔ بی‌پایان بازسازی انیمیشن‌های کلاسیک
به نوشتهٔ مارک اش در MUBI Notebook، بازسازی‌های زندهٔ Disney از انیمیشن‌هایش تماشاگران را در چرخه‌ای از نوستالژی و بازده رو به کاهش گرفتار می‌کند. او این چرخه را که با «Cinderella» کنت برانا در ۲۰۱۵ آغاز شد، به نیازهای تجاری پیوند می‌دهد. پخش آنلاین به شیوهٔ قدیمی Disney در محدود کردن دسترسی به «گنجینه»اش پایان داد، پس شرکت عنوان‌های قدیمی را با ستارگان، داستان‌های فرعی تازه و پیام‌های به‌روز دوباره می‌سازد تا زنده بمانند. اش این بازسازی‌ها را با انیمیشن کلاسیک Disney مقایسه می‌کند که در آن شخصیت‌های کمیک اغراق‌شده، مانند کوتوله‌ها و موش‌های سیندرلا، داستان را پیش می‌بردند. فیلم‌های تازه به‌جای آن پیشینه و انگیزه می‌افزایند. او همراهان دیجیتالی و لاستیکی‌نمای «Snow White» محصول ۲۰۲۵ را نقد می‌کند و شیوهٔ بازنمایی در «Mulan» محصول ۲۰۲۰ را فرصت‌طلبانه می‌خواند. به نوشتهٔ او «The Lion King» ساختهٔ جان فاورو چشمگیر است اما حتی از «The Jungle Book» او کم‌بیان‌تر است. او «Pinocchio» رابرت زمکیس را جالب‌ترین فیلم این چرخه می‌داند. «Moana» امسال، نخستین بازسازی یک انیمیشن سه‌بعدی، تقریباً نما به نما از نسخهٔ اصلی پیروی می‌کند و اش می‌پرسد این فیلم‌ها برای چه کسی ساخته می‌شوند. عکس از NASA، Public domain، Wikimedia Commons