Lit Hub's James Folta examines an Atlantic article by Vauhini Vara suggesting that 'The Blue Fighter,' the story by Zimbabwean writer Simbarashe Steyn Kundizeza that won the 2026 Caine Prize, was probably written with AI. The claim rests on a close reading and on the detector Pangram, which flagged almost the whole story but rated earlier Caine winners and Kundizeza's other writing as human. Kundizeza denies it and has posted a documented history of the story's development. Ellah Wakatama, chair of the prize's trustees, says she wants proof that does not come from a machine and promises a human-centred review. Folta notes this is the third major prize this year touched by AI accusations, after the Commonwealth Prize and the Prix Goncourt, where Haitian-born Canadian novelist Thélyson Orélien, targeted by the far right, admitted using AI for research and past plagiarism and was dropped from the longlist. He questions detectors' reliability with writing from outside the white Western mainstream, citing a 2023 Stanford study in which older tools flagged 61 percent of essays by non-native English speakers. He also faults Vara's earlier AI-assisted essay 'Ghosts' and argues writers should resist the technology rather than seek a middle ground. Photo: Rosiestep, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons.
اتهام هوش مصنوعی سایه بر جایزهٔ Caine انداخت
جیمز فولتا [James Folta] در Lit Hub به مقالهٔ وهینی وارا [Vauhini Vara] در The Atlantic می‌پردازد که احتمال داده داستان «The Blue Fighter» نوشتهٔ سیمباراشه استین کوندیزه‌زا [Simbarashe Steyn Kundizeza]، نویسندهٔ زیمبابوه‌ای و برندهٔ جایزهٔ Caine سال ۲۰۲۶، با هوش مصنوعی نوشته شده باشد. این ادعا بر خوانش دقیق متن و نرم‌افزار تشخیص Pangram تکیه دارد که تقریباً تمام داستان را ماشینی دانست اما برندگان پیشین جایزه و دیگر نوشته‌های کوندیزه‌زا را کار انسان شناخت. نویسنده اتهام را رد کرده و تاریخچهٔ مستند نگارش داستان را منتشر کرده است. الا واکاتاما [Ellah Wakatama]، رئیس هیئت امنای جایزه، می‌گوید مدرکی می‌خواهد که از ماشین نیامده باشد و پرونده را با رویکردی انسانی بررسی خواهد کرد. فولتا یادآوری می‌کند که این سومین جایزهٔ مهم امسال است که با چنین اتهامی روبه‌رو می‌شود، پس از Commonwealth Prize و Prix Goncourt. در ماجرای دوم تلیسون اورلین [Thélyson Orélien]، رمان‌نویس کانادایی زادهٔ هائیتی که راست افراطی به او تاخت، استفاده از هوش مصنوعی برای پژوهش و سرقت ادبی در گذشته را پذیرفت و از فهرست بلند کنار گذاشته شد. فولتا اعتبار این ابزارها را برای نوشته‌هایی بیرون از جریان غالب سفید و غربی زیر سؤال می‌برد و به پژوهشی از Stanford در ۲۰۲۳ اشاره می‌کند که در آن ابزارهای قدیمی‌تر ۶۱ درصد انشاهای کسانی را که انگلیسی زبان مادری‌شان نیست ماشینی دانستند. او از مقالهٔ پیشین وارا به نام «Ghosts» که با کمک هوش مصنوعی نوشته شده بود هم انتقاد می‌کند و می‌گوید نویسندگان باید در برابر این فناوری بایستند و به دنبال راه میانه نباشند. عکس از Rosiestep، CC BY-SA 4.0، Wikimedia Commons.