Long before Christopher Nolan's The Odyssey reached cinemas, online critics faulted its armour, ships and costumes as belonging to the wrong era. ARTnews asked scholars of Homer and Mycenaean Greece what they made of it. Their answer was that the argument misreads the poem. The epics were themselves built from layers of different periods, and every era since has armed these heroes in its own imagination. The better question is what Nolan's antiquity says about our own time.
استادان کلاسیک: بحث «دقت تاریخی» در ادیسه نکته را نمی‌گیرد
ماه‌ها پیش از اکران «ادیسه»ی کریستوفر نولان، بحثی در فضای مجازی درگرفت که زره‌ها، کشتی‌ها و لباس‌های فیلم به دوران درستی تعلق ندارند؛ بیشتر آن‌ها به عصر کلاسیک می‌مانند، حدود هزار سال پس از عصر برنز که داستان در آن می‌گذرد. نشریهٔ ARTnews سراغ پژوهشگران هومر و تمدن میسنی رفت و پاسخ آن‌ها این بود که این بحث اساساً موضوع را اشتباه گرفته است. دیمیتری ناکاسیس، استاد مطالعات کلاسیک دانشگاه کلرادو، می‌گوید ایلیاد و ادیسه خودشان محصول لایه‌لایه شدن دوره‌های مختلف تاریخی‌اند و نولان تنها همان سنت را ادامه می‌دهد. کاتِرینا زاخاریا هم یادآور می‌شود که هومر اشیای نیمه‌فراموش‌شدهٔ عصر برنز را با جهان عصر آهن مخاطبان خودش درآمیخت، و از آن پس هر دوره‌ای، از نقاشان سفال آتنی تا بافندگان رنسانس و تا هالیوود، این قهرمانان را به سلیقهٔ خودش مسلح کرده است. به گفتهٔ او پرسش جالب‌تر این است که تصویر تیره و خشن نولان از دوران باستان چه چیزی دربارهٔ روزگار خود ما می‌گوید.