Brian Tallerico, managing editor of RogerEbert.com, writes that Netflix's animated series "Alley Cats" feels less like a show in its own right than an extension of Ricky Gervais' personality and familiar comic instincts. Its six episodes run about fifteen minutes each and follow nearly the same shape: Gus, voiced by Gervais, sits on a couch with his cat friends and riffs, the group wanders into a loose story around town, and the episode closes on sentimental reflections about life and death. Tallerico locates the main problem in a constant swing between two extremes. Gervais either reaches for shock with crude material or falls back on the kind of emotional manipulation he perfected on "After Life." The review does allow the show some strengths. The episodes are short enough to make the series forgettable rather than painful, the voice cast is solid, and the plain animation suits a world of scruffy street cats. His final judgment is that "Alley Cats" adds nothing to Gervais' legacy and nothing to contemporary animated comedy. Tallerico, who counts himself an admirer of Gervais' work with Stephen Merchant, writes that the star of "The Office" and "Extras" has settled into repeating the routines his fans and his detractors both know by heart. The most telling thing about the series is not its characters or its stories but what it reveals about the present state of its creator's humor and career.
«گربه‌های کوچه» برای طرفداران پروپاقرص ریکی جرویس
برایان تالریکو، سردبیر سایت راجر ایبرت، سریال انیمیشنی «گربه‌های کوچه» را بیش از هر چیز ادامه شخصیت و شوخی‌های ریکی جرویس می‌داند. این سریال تازه نتفلیکس شش قسمت پانزده‌دقیقه‌ای دارد و ساختار همه قسمت‌ها کم و بیش یکسان است: گاس، با صداپیشگی جرویس، و چند گربه دیگر روی مبل می‌نشینند و شوخی می‌کنند، بعد وارد ماجرایی ساده در شهر می‌شوند، و در پایان به تاملاتی درباره زندگی و مرگ می‌رسند. از نگاه تالریکو مشکل اصلی آن است که جرویس میان دو حد نوسان می‌کند: یا می‌کوشد با شوخی رکیک شوکه کند، یا به همان احساسات‌گرایی برمی‌گردد که در «پس از زندگی» پرورده بود. با این حال منتقد امتیازهایی هم برای کار قائل است. کوتاهی قسمت‌ها سبب می‌شود سریال بیشتر فراموش‌شدنی باشد تا آزارنده، صداپیشگی خوب است، و سادگی طراحی انیمیشن با جهان گربه‌های ولگرد جور درمی‌آید. اما داوری نهایی او این است که «گربه‌های کوچه» نه چیزی به کارنامه جرویس می‌افزاید و نه سهمی در کمدی انیمیشنی امروز دارد. تالریکو، که خود را از دوستداران کارهای جرویس با استیون مرچنت می‌داند، می‌نویسد ستاره «آفیس» و «اکستراز» به تکرار همان الگوهایی رسیده که هم طرفداران و هم منتقدانش از پیش می‌شناسند؛ و گویاترین نکته این سریال نه شخصیت‌ها و داستان‌هایش، که تصویری است از وضعیت امروز طنز و کارنامه سازنده‌اش.