قاعدهٔ بازی

The Rules of the Game

نویسنده: ژان رنوار · 1939

خواندن در منبع (گنجینه) ↗ بازگشت به گنجینه English

درباره این اثر

در آستانهٔ جنگ جهانی دوم، رنوار مهمانی‌ای در یک املاک روستایی فرانسوی را تصویر می‌کند که در آن عشق، خیانت، حسادت و مناسبات طبقاتی پشت آداب به‌ظاهر متمدن پنهان است. فیلم در نمایش نخست هو شد و توقیف شد، اما پس از بازسازی در دههٔ ۱۹۵۰ در همهٔ نظرسنجی‌های سایت‌اندساند جزو ده فیلم برتر بوده است.

On the eve of the Second World War, Renoir films a house party at a French country estate where love, betrayal, jealousy and class relations hide behind civilised manners. Jeered at its premiere and then banned, it was reconstructed in the 1950s and has placed in the top ten of every Sight and Sound poll since 1952.

شنیدن

تماشا · Kanopy (free with many US public-library cards) ▶ شنیدن در منبع ↗

تماشا · Criterion Channel (subscription) ▶ شنیدن در منبع ↗

نقد · پیک اورنگ · Owrang Editorial / هیئت تحریریهٔ اورنگ · Owrang Weekly / پیک اورنگ ¶ این یادداشتِ فیلم هفته به مناسبت زادروز رنوار، از شکست و توقیف فیلم در ۱۹۳۹ تا جایگاهش در نظرسنجی‌ها را مرور می‌کند. برداشت‌های بلند، دوربین متحرک و عمق میدان را ابزار رنوار برای زنده نگه داشتن چند رابطه در یک قاب می‌داند و صحنهٔ شکار را تصویر فشردهٔ خشونتِ پنهان در پس تفریح. ¶ This Film of the Week note for Renoir's birthday traces the film from its 1939 failure and ban to its standing in the polls. It sees the long takes, roving camera and deep focus as Renoir's way of keeping several relationships alive in one frame, and the hunt as a compressed image of violence hidden behind leisure. ▶ شنیدن در منبع ↗

نقد · Roger Ebert · RogerEbert.com (Great Movies) ¶ ایبرت می‌گوید با نسخهٔ مرمت‌شدهٔ کرایتریون تازه فهمیده هرگز فیلم را درست ندیده بود؛ او آن را اثری ساده و در عین حال تودرتو می‌داند که در قالب کمدی مهمانی خانهٔ اربابی، ریاکاری جامعه‌ای را نشان می‌دهد که خود را منظم جلوه می‌دهد. ¶ Ebert says the Criterion restoration made him realise he had never really seen the film; he describes it as both simple and labyrinthine, using the form of a country-house farce to expose a society pretending to be well ordered. ▶ شنیدن در منبع ↗

نقد · Alexander Sesonske · The Criterion Collection ¶ سسونسکی ساخت فیلم را در فضای تیرهٔ اروپای ۱۹۳۹ قرار می‌دهد و توضیح می‌دهد که رنوار از سنت کمدی تئاتر فرانسه وام گرفت و فیلم را بر جفت‌های متقابل شخصیت‌ها و عمق میدان بنا کرد؛ او آن را تراژدی‌ای کمیک و نقدی پیچیدهٔ اجتماعی می‌داند. ¶ Sesonske places the film in the darkening Europe of 1939, explains how Renoir drew on French stage comedy and built the film from opposed pairs of characters and deep-focus staging, and calls it a comic tragedy and a complex social critique. ▶ شنیدن در منبع ↗

نقد · Brian Eggert · Deep Focus Review ¶ اگرت با ترسیم بستر سیاسی اروپا در آغاز ۱۹۳۹ نشان می‌دهد چگونه بی‌خیالی طبقهٔ مرفه در فیلم، آینهٔ جامعه‌ای است که چشم بر فاجعهٔ نزدیک بسته است. ¶ Eggert sets out the political backdrop of early 1939 and shows how the leisured class's heedlessness in the film mirrors a society shutting its eyes to the coming catastrophe. ▶ شنیدن در منبع ↗

این اجراها روایت‌های گوناگون همین اثرند و ممکن است با نت این صفحه تفاوت داشته باشند.

مشخصات

نویسنده
ژان رنوار
سال
1939
رده
کمدی
نوع
فیلم
منبع
گنجینه

گنجینه کتابخانه دیجیتال بنیاد فرهنگ و هنر اورنگ است. هر رکورد آن به نسخه آزاد اثر در آرشیو معتبری پیوند می‌دهد؛ گنجینه متن را کپی نمی‌کند.

گزارش اشکال در این رکورد

Support Us
Scroll to Top