For its Translation Tuesday feature, Asymptote presents an excerpt from The Mezzanine, a novel by the celebrated French poet Anne-Marie Albiach, in a new translation by Teresa Villa-Ignacio due out this fall. Albiach, who died in 2012, was one of the most influential figures in contemporary French poetry, known for stripping personal experience down to something austere and impersonal and for breaking with ordinary syntax and the conventional use of the page. The Mezzanine carries that sensibility into prose. Its protagonist, Catarina Quia, closely resembles Albiach herself, and the narrative slips between "I" and "she" within a single sentence, blurring the line between fiction and autobiography. In her note, the translator describes how she had to grow accustomed to that slippage before realizing it was the very thing that made the book possible, and how she listened closely to the rhythm and sound of the French to find equivalents in English. The excerpt itself is intense and inward, the voice of a woman for whom writing has become the only thing holding death at bay.
سه‌شنبه‌ی ترجمه؛ بخشی از رمان The Mezzanine اثر آن-ماری آلبیاک
نشریه‌ی Asymptote در بخش «سه‌شنبه‌ی ترجمه»، بخشی از رمان The Mezzanine اثر شاعر سرشناس فرانسوی آن-ماری آلبیاک را در ترجمه‌ای تازه از ترزا ویا-ایگناسیو که پاییز امسال منتشر می‌شود، ارائه می‌کند. آلبیاک که در سال ۲۰۱۲ درگذشت، از تأثیرگذارترین چهره‌های شعر معاصر فرانسه بود؛ شاعری که تجربه‌ی شخصی را تا مرز چیزی سخت و غیرشخصی می‌پیراست و با نحو متعارف و شیوه‌ی مرسوم استفاده از فضای صفحه فاصله می‌گرفت. رمان The Mezzanine همین حساسیت را به نثر می‌آورد. شخصیت اصلی آن، کاتارینا کیا، شباهت بسیاری به خود آلبیاک دارد و روایت در دل یک جمله میان «من» و «او» می‌لغزد و مرز میان داستان و خودزندگی‌نامه را محو می‌کند. مترجم در یادداشت خود توضیح می‌دهد که چگونه ابتدا باید با این لغزش خو می‌گرفت تا دریابد که همین لغزش است که اساساً نوشتن این رمان را ممکن کرده، و چگونه با گوش‌سپردن دقیق به ریتم و آوای متن فرانسوی، معادل‌هایش را در انگلیسی یافت. خودِ این بخش، متنی شدید و درون‌گراست؛ صدای زنی که نوشتن برایش تنها چیزی است که مرگ را دور نگه می‌دارد.