American Theatre editor Rob Weinert-Kendt looks at two current New York productions shaped by long writer-director partnerships. On Broadway, Manhattan Theatre Club is reviving Jocelyn Bioh's School Girls; Or, the African Mean Girls Play, first staged at MCC Theater in 2017, now directed by Whitney White, who also directed Bioh's Jaja's African Hair Braiding. The comedy follows Ghanaian schoolgirls whose rivalries sharpen when a light-skinned newcomer threatens a dark-skinned classmate's hopes in a beauty pageant. Bioh says comedy is her way of being serious, and White says the hardest part was facing the cast's own experience of colorism. Bioh adds that this time she knew exactly what the play was and now feels more empathy for every character. At MCC Theater, playwright Anne Washburn and director Anne Kauffman reunite for ANON, about a Texas woman drawn into QAnon who turns on her gay neighbors. Weinert-Kendt finds it strange, funny and hypnotic rather than preachy, and both women say they worked to keep the central character complex. The column also reports on a Hunter College discussion of affordable space for artists and an online debate on whether the American nonprofit theatre model has run its course. Photo: Philip Romano, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons.
دو همکاری دیرینهٔ نویسنده و کارگردان روی صحنه‌های نیویورک
راب واینرت‌کنت [Rob Weinert-Kendt]، سردبیر American Theatre، در یادداشتی به دو اجرای تازه در نیویورک می‌پردازد که حاصل همکاری‌های طولانی نویسنده و کارگردان‌اند. Manhattan Theatre Club در برادوی نمایش «School Girls» نوشتهٔ جاسلین بایو [Jocelyn Bioh] را دوباره روی صحنه برده است. این نمایش نخستین بار در سال ۲۰۱۷ در MCC Theater اجرا شد و این بار ویتنی وایت [Whitney White] آن را کارگردانی می‌کند که کمدی «Jaja's African Hair Braiding» از همین نویسنده را هم به صحنه برده بود. داستان دربارهٔ دختران دبیرستانی در غناست که رقابت‌هایشان با آمدن تازه‌واردی روشن‌پوست تند می‌شود، زیرا او امید همکلاسی تیره‌پوستی را برای بردن مسابقهٔ زیبایی به خطر می‌اندازد. بایو می‌گوید کمدی برای او راهی برای جدی بودن است و وایت می‌گوید دشوارترین بخش کار رویارویی بازیگران با تجربهٔ شخصی خودشان از تبعیض رنگ پوست بود. بایو می‌افزاید این بار دقیقاً می‌دانست نمایش چیست و اکنون با همهٔ شخصیت‌ها همدلی بیشتری دارد. در MCC Theater هم نمایشنامه‌نویس آن واشبرن [Anne Washburn] و کارگردان آن کافمن [Anne Kauffman] با «ANON» دوباره کنار هم آمده‌اند، نمایشی دربارهٔ زنی تگزاسی که به جریان QAnon گرویده و به همسایه‌های همجنس‌گرایش می‌تازد. نویسندهٔ یادداشت این اجرا را عجیب و خنده‌دار و گیرا می‌یابد و نه موعظه‌گر، و هر دو هنرمند می‌گویند کوشیدند شخصیت اصلی را پیچیده نگه دارند. یادداشت همچنین از نشستی در Hunter College دربارهٔ فضای ارزان برای هنرمندان و از بحثی اینترنتی گزارش می‌دهد دربارهٔ این پرسش که آیا الگوی تئاتر غیرانتفاعی آمریکا به پایان راه رسیده است. عکس از Philip Romano، CC BY-SA 4.0، Wikimedia Commons.