Book Marks, Lit Hub's book review section, has listed the five works of fiction that drew the strongest reviews in September. First is Marlon James's "The Disappearers" (Riverhead), with 17 rave, four positive and two mixed reviews. Hamilton Cain of The Boston Globe writes that James invents his own literary language and jolts the narrative sideways and backwards. Second is Emily St. John Mandel's "Exit Party" (Knopf), with 18 raves. Lincoln Michel of The New York Times Book Review says the novel runs on two timelines and joins the thrills of the author's early crime novels to the expansive premises of later books such as "Station Eleven." Third is Emma Cline's "Switzy" (Random House). Ron Charles, writing on Substack, says the reader seems to watch a mind decaying. Fourth is Kate Atkinson's "Our Noble Selves" (Doubleday). Sam Sacks of The Wall Street Journal calls it a historical farce and rates Atkinson alongside Ian McEwan. Fifth is Rebecca Perry's "May We Feed the King" (Transit Books). Melissa Harrison of The Guardian writes that the novel asks readers to admit that almost nothing can be known about history. Photo: Victuallers, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons.
پنج رمان با بهترین نقدهای سپتامبر
Book Marks، بخش نقد کتاب Lit Hub، پنج اثر داستانی را که در سپتامبر بهترین نقدها را گرفتند فهرست کرده است. در جای نخست «The Disappearers» نوشتهٔ مارلون جیمز از نشر Riverhead با ۱۷ نقد ستایش‌آمیز، چهار نقد مثبت و دو نقد میانه قرار دارد. همیلتون کین در The Boston Globe می‌نویسد جیمز زبان ادبی خودش را می‌سازد. دوم «Exit Party» از امیلی سنت جان مندل است که Knopf منتشر کرده و ۱۸ نقد ستایش‌آمیز گرفته است. لینکلن میشل در The New York Times Book Review می‌گوید رمان دو خط زمانی دارد و هیجان رمان‌های جنایی نخست نویسنده را با ایده‌های گستردهٔ آثاری چون «Station Eleven» یکی می‌کند. سوم «Switzy» اثر اما کلاین از Random House است. ران چارلز در Substack می‌نویسد خواننده گمان می‌کند ذهنی رو به زوال را تماشا می‌کند. چهارم «Our Noble Selves» از کیت اتکینسون از نشر Doubleday است. سم سکس در The Wall Street Journal آن را کمدی تاریخی می‌خواند و اتکینسون را هم‌تراز ایان مک‌یوئن می‌داند. پنجم «May We Feed the King» نوشتهٔ ربکا پری از Transit Books است. به نوشتهٔ ملیسا هریسون در The Guardian، رمان از خواننده می‌خواهد بپذیرد که دربارهٔ تاریخ تقریباً هیچ نمی‌توان دانست. عکس از Victuallers، CC BY-SA 4.0، Wikimedia Commons.