This article examines how contemporary American women playwrights revisit the history of the women's movement while searching for a more just future. Through works including Suffs, What the Constitution Means to Me, John Proctor Is the Villain, Liberation, and Flex, the author highlights important differences between the experiences represented by white and Black women writers. Yet across these plays, solidarity, cooperation, and the search for common ground emerge as possible foundations for a fifth wave of feminism.
جست‌وجو برای فمینیسم موج پنجم روی صحنه
این مقاله بررسی می‌کند که نمایشنامه‌نویسان زن معاصر آمریکا چگونه تاریخ جنبش زنان را بازخوانی می‌کنند و برای آینده‌ای عادلانه‌تر پاسخ می‌جویند. نویسنده با اشاره به آثاری چون Suffs، What the Constitution Means to Me، John Proctor Is the Villain، Liberation و Flex نشان می‌دهد که تجربه زنان، به‌ویژه زنان سفیدپوست و سیاه‌پوست، یکسان نیست. با این حال، همبستگی، همکاری و یافتن زمینه‌ای مشترک شاید ویژگی‌های اصلی موج پنجم فمینیسم باشند.