The documentary "Room to Move," now streaming on Netflix, follows choreographer and performer Jenn Freeman as she creates her first evening-length solo performance after being diagnosed with autism spectrum disorder at age 33. The film premiered at the Tribeca Film Festival last year.
جِن فریمن، رقصنده و طراح رقص آمریکایی، پس از تشخیص دیرهنگام اوتیسم، هنر خود را از نو می‌نگرد
ای مارتینز، یکی از مجریان برنامه‌ی Morning Edition شبکه‌ی رادیویی NPR، در گفت‌و‌گویی روز بیست و هشتم می با جن فریمن، رقصنده و طراح رقص آمریکایی، به مستند تازه‌ی او به نام «فضایی برای حرکت» (Room to Move) ساخته‌ی الکساندر همر می‌پردازد. این مستند که در جشنواره‌ی فیلم تری‌بکا سال گذشته به نمایش درآمد و اکنون از نتفلیکس قابل تماشاست، روایت می‌کند که چگونه فریمن در سی و سه سالگی با تشخیص اختلال طیف اوتیسم روبه‌رو شد و این تشخیص، به گفته‌ی او، همه چیز را در فهم او از چرایی رقصیدنش دگرگون کرد. فریمن می‌گوید سال‌ها این احساس را داشت که چیزی در درون او متفاوت است، بی‌آنکه بداند آن چیست. این بار سنگین، چنان‌که خود می‌گوید، با گذر زمان به فرسایش بدل می‌شود. جرقه‌ی دانستن این موضوع از کجا آمد؟ فریمن می‌گوید هنگام تماشای مستند «در انتظار اِیمی» محصول سال ۲۰۲۰ همان فیلم