In an installment of its 23 Questions series, Electric Literature sits down with Andrew Sean Greer, author of the Pulitzer-winning "Less." The title, "Andrew Sean Greer Refuses to Kill His Darlings," playfully nods to one of the most famous workshop maxims: that a writer must cut the beloved but unnecessary lines and ideas. Greer names it as the advice he never wants to hear again, and throughout the conversation he approaches writing from a more playful angle; not as a set of hard rules but as work full of pleasure, doubt, note-taking, returning, and keeping the things that still have life in them. The exchange lands alongside Greer's return to the comic Italian novel: his new book, "Villa Coco," is set in a ramshackle villa in the Italian countryside, full of jokes about superstitions and mistranslations, with a coming-of-age story at its heart. The same spirit that turned "Less" from a midlife-crisis novel into a humane comedy of love, travel, and embarrassment runs through this interview: Greer believes in serious literature but refuses to equate seriousness with gloom. Among his answers: his ideal day begins with a swim in the San Francisco Bay with his best friend and continues writing in a café; his advice to writers is to "stop while the iron is hot," breaking off mid-paragraph so the next day's start comes easy; he knows a book's ending from day one; he has met with a poetry book club every Saturday for six years; he keeps copies of Proust in both his homes in Italy and the United States; and his obsession outside literature is fashion and secondhand clothes. Altogether, Electric Literature draws the portrait of a writer who, rather than killing all his darlings, trusts the power of mischief, memory, cinema, and the joy of reading. For Greer, writing is not only cutting and deleting; sometimes it is rescuing the very sentences, characters, and moments that keep a work alive and human.
Andrew Sean Greer؛ نویسنده‌ای که جمله‌های محبوبش را قربانی نمی‌کند
مجله ادبی الکتریک لیترچر در گفت‌وگویی از مجموعه «۲۳ پرسش» به سراغ اندرو شان گریر، نویسنده رمان پولیتزربرده «کمتر» (Less)، رفته است. عنوان گفت‌وگو، «اندرو شان گریر حاضر نیست عزیزانش را بکشد»، با طنز به یکی از مشهورترین توصیه‌های کارگاه‌های نویسندگی اشاره دارد: اینکه نویسنده باید جمله‌ها و ایده‌های محبوب اما اضافی خود را حذف کند. گریر این توصیه را همان جمله‌ای می‌داند که دیگر نمی‌خواهد بشنود و در این گفت‌وگو از زاویه‌ای بازیگوش‌تر به نوشتن نگاه می‌کند؛ نه به عنوان مجموعه‌ای از قواعد سخت، بلکه کاری پر از لذت، تردید، یادداشت‌برداری، بازگشت و نگه داشتن چیزهایی که هنوز جان دارند. این گفت‌وگو هم‌زمان با بازگشت گریر به فضای رمان کمیک و ایتالیایی معنا پیدا می‌کند: رمان تازه او «ویلا کوکو» در ویلایی قدیمی در حومه ایتالیا می‌گذرد، سرشار از شوخی درباره خرافات و بدفهمی‌های ترجمه، و در قلبش روایتی از بلوغ. همان روحیه‌ای که «کمتر» را از رمانی درباره بحران میانسالی به کمدی‌ای انسانی درباره عشق، سفر و شرمندگی تبدیل کرد، اینجا هم دیده می‌شود: گریر به ادبیات جدی باور دارد اما جدیت را با عبوس بودن یکی نمی‌داند. در میان پاسخ‌های او: روز ایده‌آلش با شنا در خلیج سان‌فرانسیسکو با بهترین دوستش شروع می‌شود و با نوشتن در کافه ادامه می‌یابد؛ توصیه‌اش به نویسندگان این است که «وقتی تنور داغ است دست نگه دار»، یعنی وسط یک پاراگراف خوب توقف کن تا شروع فردا آسان شود؛ پایان کتاب را از همان روز اول می‌داند؛ شش سال است هر شنبه در یک باشگاه کتاب شعر شرکت می‌کند؛ نسخه‌ای از پروست را در هر دو خانه‌اش در ایتالیا و آمریکا نگه می‌دارد؛ و وسواسش بیرون از ادبیات، مد و لباس‌های دست‌دوم است. در مجموع، الکتریک لیترچر تصویری از نویسنده‌ای می‌سازد که به جای کشتن همه «عزیزان» متن، به نیروی شیطنت، خاطره، سینما و لذت خواندن اعتماد می‌کند. برای گریر نوشتن فقط بریدن و حذف کردن نیست؛ گاهی نجات دادن همان جمله‌ها، شخصیت‌ها و لحظه‌هایی است که اثر را زنده و انسانی نگه می‌دارند.