LA Chamber Orchestra under Music Director Jaime Martín presented the world premiere of Christopher Cerrone's double concerto Selah, performed by violinist Anthony Marwood and cellist Coleman Itzkoff, alongside works by Mozart and Tchaikovsky.
اجرای جهانی اثر تازه‌ی کریستوفر سرونه در ارکستر چِمبر لس‌آنجلس
هارلو رابینسون در گزارشی برای San Francisco Classical Voice به برنامه‌ی هفته‌ی گذشته‌ی ارکستر چِمبر لس‌آنجلس در سالن زیپر کالبرن کنسرواتوری در پانزدهم می پرداخته است. خایمه مارتین، مدیر هنری اسپانیایی این ارکستر، در شبی با محور «حافظه، بازآفرینی و تأمل»، سه اثر متفاوت اما هم‌خانواده را روی صحنه برد. شب با سمفونی شماره‌ی سی‌و‌پنج موتسارت معروف به «هافنر» که در سال ۱۷۸۲ ساخته شده، آغاز شد و به سوئیت ارکستری شماره‌ی چهار چایکوفسکی به نام «موتسارتیانا» انجامید، اثری که چهار قطعه‌ی موتسارت را از پشت منشور رمانتیک پایان قرن نوزدهم بازخوانی می‌کند. در میانه‌ی این دو، اجرای جهانی اثر تازه‌ی کریستوفر سرونه، آهنگ‌ساز چهل‌و‌دو ساله‌ی آمریکایی، با عنوان «سله» جای داشت. این کنسرتو دوتایی برای ویولن، ویولن‌سل و ارکستر چِمبر، با نوازندگی آنتونی مَروُد، ویولنیست، و کالمن ایتسکوف، نوازنده‌ی ویولن‌سل، اجرا شد. منتقد می‌نویسد بر خلاف انتظار، سرونه ویولن و ویولن‌سل را در اثر خود نه با لحن آوازی بلکه گاه چون سازهای ضربی به کار گرفته است. در هر دو بخش تک‌نواز و ارکستر، تکنیک پیتسیکاتو غالب است که فضایی پر دلهره و شبیه به سیگنال‌های مورس می‌آفریند، در حالی که ویبرافون و هارپ به نرم‌کردن این لبه‌های تیز یاری می‌رسانند. ملودی چهار نتی صعودی به‌تدریج به ستون فقرات اثر بدل می‌شود و در گوشه‌گوشه‌ی قطعه به اشکال گوناگون به گوش می‌رسد. منتقد می‌نویسد برخی بخش‌های اثر یادآور مینیمالیسم فیلیپ گلَس و طنین‌های نواخته‌ی آرو پارت، آهنگ‌ساز استونیایی، است. کریستوفر سرونه از پرکارترین آهنگ‌سازان معاصر آمریکا به شمار می‌رود و در سال ۲۰۱۵ نامزد جایزه‌ی پولیتزر موسیقی شده بود.