Our smorgasbord of sumptuous reviews this week includes Hermione Hoby on Harriet Clark’s The Hill, Avi Shlaim on Omer Bartov’s Israel: What Went Wrong, Parul Sehgal on Gisèle Pelicot’s A Hymn to Life, Nicolás Medina Mora on Álvaro Enrigue’s Now I Surrender, Sophie Gilbert
پنج نقد کتاب خواندنی این هفته از Lit Hub
مجلهٔ Lit Hub این هفته در سلسلهٔ همیشگی پنج نقد کتاب پیشنهادی، فهرستی متنوع از آثار تازه را معرفی کرده است که در رسانه‌های ادبی بزرگ آمریکا و بریتانیا واکنش‌های متفاوت برانگیخته‌اند. نخستین کتاب، تپه نوشتهٔ هریت کلارک، نخستین رمان این نویسنده است. هرماینی هوبی در نقد خود برای نیویورک تایمز این رمان را اثری رؤیاگون و درخشان می‌خواند که داستان دختری هشت ساله به نام سوزانا را روایت می‌کند که عهد بسته است تا پایان حکم ابد مادرش، هر هفته به زندان بالای تپه نزد او برود. کلارک، به گفتهٔ منتقد، توانسته کودکی را با ظرافتی استثنایی به تصویر بکشد، بی‌آنکه در دام احساسات‌گرایی بیفتد. سوزانا در طول روایت همچون قدیسهٔ کوچکی از مذهبی است که خود ساخته. کتاب دوم، اسرائیل: چه چیز اشتباه پیش رفت نوشتهٔ اومر بارتوف، استاد مطالعات هولوکاست و نسل‌کشی دانشگاه براون، اثری پژوهشی-سیاسی است که آوی شلایم در نقدی برای گاردین به آن پرداخته است. این کتاب موضوعی سیاسی-حساس دارد و خواندن نقد و خود کتاب، به قضاوت خوانندهٔ علاقه‌مند سپرده می‌شود. کتاب سوم، سرودی برای زندگی نوشتهٔ ژیزل پلیکو، خاطرات یکی از پرونده‌های پر سر و صدای حقوقی فرانسه است که در نقد پارول سهگل در نیویورک تایمز بازخوانی شده است. این کتاب نیز موضوعی حساس دارد و معرفی‌اش به همین حد بسنده است. کتاب چهارم، اکنون تسلیم می‌شوم نوشتهٔ آلوارو انریگه، نویسندهٔ مکزیکی، با ترجمهٔ ناتاشا ویمر به انگلیسی منتشر شده است. نیکولاس مدینا مورا در نقدی برای The Nation این رمان را اثری چندلایه و جسورانه می‌خواند که میان رمان تاریخی، یادداشت سفر، نقد سینمایی و فلسفهٔ سیاسی در نوسان است. روایت در کنار آخرین فصل‌های نبرد دیرپای میان مکزیک و ایالات متحده در برابر آپاچی‌های چیریکاهوا، روایتی موازی از سفر یک نویسندهٔ معاصر مکزیکی به سرزمین جرونیمو نیز در خود دارد. سبک کتاب میان ادای احترام به کورمک مک‌کارتی، سرخیو پیتول و خورخه لوئیس بورخس در حرکت است. سرانجام، سال‌های قدیم نوشتهٔ کارو کلر برک پرگفت‌وگوترین رمان سال ۲۰۲۶ تا کنون لقب گرفته است. سوفی گیلبرت در نقدی برای The Atlantic می‌نویسد این رمان روایت زنی است به نام ناتالی هلر میلز، اینفلوئنسری که در شبکه‌های اجتماعی تصویری اغراق‌آمیز از «همسر سنتی» می‌سازد، اما در صفحهٔ سی‌ام داستان، چرخشی غیرمنتظره رخ می‌دهد: ناتالی در سال ۱۸۵۵ از خواب برمی‌خیزد و ناگزیر می‌شود زندگی واقعی یک زن مهاجر دوران پیشگامان آمریکا را تجربه کند. به گفتهٔ منتقد، این رمان در نگاه نخست به نظر می‌رسد نقدی بر فرهنگ trad-wife است، اما در عمق، مطالعهٔ شخصیتی است از زنی که در گرداب تنها قدرتی که برای خود می‌شناسد، گم می‌شود.