مطالعه پروتزسازی گفتمانی : چرا دروغ روایتی پروتزی است؟

The Study of Discursive Prosthetics: Why Is Narrative Lie a Prosthesis?

نویسنده: یگانه توحیدلو, حمیدرضا شعیری · 2017

خواندن در منبع ↗ بازگشت به گنجینه English

درباره این اثر

برای تبیین چگونگی عملکرد دروغ به‎عنوان پروتز ابتدا به تعریف پروتز و کارکرد آن در حوزۀ گفتمان می‎‎پردازیم. با استفاده از نظریۀ امبرتو اکو از پروتز و نقش آن در گفتمان، نشان خواهیم داد که دروغ به عنوان یک نظام گفتمانی، ویژگی‎های مشترکی با پروتز دارد. مسئلۀ این مقاله این است که ببینیم چگونه گفتمان وجه پروتزی می‎یابد و به دنبال آن دروغ نیز به عنوان یک پروتز سبب خروج گفتمان از مسیر اصلی خود و ایجاد فضایی رخدادی و تخیلی که فراکنشی است، می‎گردد. با توجه به توضیحات فوق به بررسی این دو فرضیه می‎پردازیم...

This is an academic article that explores the concept of lying as a form of prosthesis within discourse theory. Drawing on Umberto Eco's theory of prosthesis and its role in discourse, the article argues that lying, understood as a discursive system, shares essential characteristics with prosthesis. The central question is how discourse takes on a prosthetic quality, and how lying as prosthesis causes discourse to deviate from its original path, generating an imaginary and eventful space that the article terms transactive. The article proceeds by examining two related hypotheses derived from this framework.

مشخصات

نویسنده
یگانه توحیدلو, حمیدرضا شعیری
سال
2017
زبان
FA
رده
ادبیات
نوع
مقاله
منبع
DOAJ

گنجینه کتابخانه دیجیتال بنیاد فرهنگ و هنر اورنگ است. هر رکورد آن به نسخه آزاد اثر در آرشیو معتبری پیوند می‌دهد؛ گنجینه متن را کپی نمی‌کند.

گزارش اشکال در این رکورد

Become a Member
Scroll to Top