«بلتا، پوی که تاسنتی»: می‌لوا، از مدریگال‌ها تا شبح‌ها، در جزوآلدو – مرگ برای پنج صدا اثر ورنر هرتسوگ

«Beltà, poi che t’assenti»: Milva, from Madrigals to Ghosts, in Gesualdo – Death for Five Voices by Werner Herzog

نویسنده: Massimo Fusillo, Mirko Lino · 2025

خواندن در منبع ↗ بازگشت به گنجینه English

درباره این اثر

مقاله‌ای درباره رابطه بین موسیقی، تصویر و روایت در سینمای ورنر هرتسوگ است که از مفهوم «طیفیت» استفاده می‌کند. بر اساس این تحلیل، فیلمه‌ای هرتسوگ یک «دیدن صوتی» را خلق می‌کنند؛ موسیقی تنها همراه تصویر نیست بلکه معانی نهفته‌ای را آشکار می‌سازد و تنشی میان آنچه دیده می‌شود و آنچه شنیده می‌شود ایجاد می‌کند. نویسنده این پیوند را از آثار اولیه مانند «آخرین سخنان» و «احتیاطهایی علیه متعصبان» تا فیلمه‌ای بعدی مانند «نشانه‌های زندگی» و «فیتسکارالدو» ردیابی می‌کند.

This article explores the interrelation between music, image, and narrative in Werner Herzog’s cinema through the conceptual metaphor of spectrality. Herzog’s films construct an “acoustic vision,” where music does not merely accompany images but unlocks their latent meanings, creating a tension between the visible and the audible. From his early linguistic experiments in Last Words (1967) and Precautions Against Fanatics (1968) to later works such as Signs of Life (1968), Fitzcarraldo (1982),...

مشخصات

نویسنده
Massimo Fusillo, Mirko Lino
سال
2025
زبان
EN
رده
مطالعات سینما
نوع
مقاله
منبع
DOAJ

گنجینه کتابخانه دیجیتال بنیاد فرهنگ و هنر اورنگ است. هر رکورد آن به نسخه آزاد اثر در آرشیو معتبری پیوند می‌دهد؛ گنجینه متن را کپی نمی‌کند.

گزارش اشکال در این رکورد

Become a Member
Scroll to Top