Robert Daniels’ report from the 2026 Locarno Film Festival looks at three films with very different strengths. Isabel Stever’s I Rarely Wake Up Dreaming follows Ole, a trans man, and his fiancée Olia at the beginning of Russia’s invasion of Ukraine. As war, nationalism, and discrimination close in around them, Ole’s identity becomes something others force him to weigh against the expectation that he should fight. Daniels praises Markus Breit’s performance and the film’s compassionate attention to a kind of human cost that is often absent from conventional war coverage. Lê Bảo’s Hearing, meanwhile, centers on a multigenerational Vietnamese family bound by a long-standing agreement of silence. Through sound, dreamlike imagery, and surreal shifts between urban and rural life, the film becomes, in Daniels’ view, one of the festival’s most adventurous audiovisual experiences. Bruton, directed by Vincent Grashaw and inspired by the true story of a Miami drug dealer sent to prison, receives a more mixed response. Daniels admires Theo Rossi’s performance, but argues that the film gradually loses the realism of its opening as its attempt to combine prison drama with criticism of the criminal justice system gives way to sentimentality and familiar genre conventions.
لوکارنو ۲۰۲۶: I Rarely Wake Up Dreaming، Hearing و Bruton
رابرت دنیلز در گزارش خود از جشنواره لوکارنو ۲۰۲۶ به سه فیلم می‌پردازد که از نظر او سرنوشت‌های کاملاً متفاوتی دارند. I Rarely Wake Up Dreaming ساخته ایزابل اشتِوِر، داستان مردی ترنس به نام اوله و نامزدش اولیا را در آغاز تهاجم روسیه به اوکراین دنبال می‌کند. فشار جنگ، ملی‌گرایی و تبعیض، هویت اوله را به مسئله‌ای تبدیل می‌کند که اطرافیانش از او می‌خواهند میان آن و وظیفه جنگیدن یکی را انتخاب کند. دنیلز بازی مارکوس برایت و نگاه همدلانه فیلم را از نقاط قوت اصلی اثر می‌داند و معتقد است فیلم وجهی از خسارت انسانی جنگ را نشان می‌دهد که کمتر در اخبار دیده می‌شود. Hearing ساخته لِه بائو، فیلمساز ویتنامی، اثری چندنسلی درباره خانواده‌ای است که دهه‌ها با سکوتی توافق‌شده زندگی کرده‌اند. فیلم با ترکیبی از صدا، تصاویر وهم‌آلود و فضای سوررئال مرز میان زندگی شهری و روستایی را از میان می‌برد و از نظر دنیلز یکی از جسورانه‌ترین تجربه‌های بصری و صوتی جشنواره است. در مقابل، Bruton ساخته وینسنت گراشو، بر اساس داستان واقعی فروشنده مواد مخدری در میامی ساخته شده که به زندان می‌افتد. دنیلز بازی تئو روسی را تحسین می‌کند اما معتقد است تلاش فیلم برای ترکیب سرگرمی زندان با نقد نظام کیفری در پایان به احساسات‌گرایی و فرمول‌های آشنا می‌رسد و قدرت واقع‌گرایانه آغاز فیلم را از دست می‌دهد.