The legendary conductor laureate Herbert Blomstedt, 98, returned to Davies Symphony Hall on May 15 to lead Mahler's Symphony No. 9, in a moving and challenging performance widely covered in classical music press.
بازگشت هربرت بلوم‌اشتت، رهبر ارکستر سمفونی سان‌فرانسیسکو در ۹۸ سالگی برای اجرای سمفونی نهم مالر
لیسا هیرش در گزارشی برای San Francisco Classical Voice به بازگشت هربرت بلوم‌اشتت، رهبر ارکستر افسانه‌ای سوئدی-آمریکایی، به ارکستر سمفونی سان‌فرانسیسکو پرداخته است. بلوم‌اشتت که نزدیک به نود و نه سالگی است و از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۵ مدیر هنری همین ارکستر بوده، اکنون به‌عنوان «رهبر افتخاری» در سالن دیویز هر سال میهمان ویژه‌ی این ارکستر است. این رهبر بزرگ که در هفته‌های گذشته بروکنر را با ارکستر فیلارمونیک برلین و مالر را با سمفونی دیترویت اجرا کرده بود، در بازگشت به سان‌فرانسیسکو با خستگی روبه‌رو شد و چند روز در بیمارستان بستری بود. دیوید رابرتسون، مدیر هنری پیشین سمفونی سن‌لوئیس، تمرین‌های آغازین را پیش برد، اما بلوم‌اشتت برای تمرین پایانی و اجرای جمعه پانزدهم می به ارکستر بازگشت تا سمفونی نهم گوستاو مالر را رهبری کند. تماشاگرانی که با حضور این چهره‌ی محبوب موسیقی به سالن دیویز آمده بودند، با تشویقی طولانی به استقبال او رفتند. ارکستر نیز به افتخار او، به‌جای جامه‌های مرسوم سیاه، با لباس‌های رسمی به صحنه آمد. بلوم‌اشتت با کمک همراهان به روی صحنه آورده شد و بر صندلی پیانوی بدون دسته نشست و رهبری را بدون باتون آغاز کرد. اجرای پیش رو، چنان‌که منتقد می‌نویسد، تجربه‌ای دوگانه بود: لحظه‌هایی از شکوه ناب موسیقایی در کنار لحظه‌هایی از دشواری جسمانی رهبر. الکساندر بارانچیک، کنسرت‌مَستر ارکستر، و دیگر نوازندگان، در توجه و هم‌نگری متقابل با رهبر، اجرا را به سرانجامی شایسته رساندند. این کنسرت به نوشته‌ی منتقدان، یادآور آن است که موسیقی زنده هنری است که در فرایند ساخته می‌شود، نه تنها در حاصل نهایی، و وفاداری چندین دهه‌ای بلوم‌اشتت به این هنر، خود میراثی ماندگار به شمار می‌رود.