Lisa Hirsch interviews Elim Chan, the Hong Kong-born conductor who has been named music director designate of the San Francisco Symphony, set to assume the role at the start of the orchestra's 2027-2028 season.
برنامه‌های بزرگ اِلیم چان برای سان‌فرانسیسکو: گفت‌و‌گویی با مدیر هنری آینده‌ی سمفونی سان‌فرانسیسکو
لیسا هیرش در گفت‌و‌گویی برای San Francisco Classical Voice با اِلیم چان، رهبر ارکستر چینی‌تبار اهل هنگ‌کنگ، می‌نشیند که در سال ۲۰۲۵ به‌عنوان مدیر هنری آینده‌ی ارکستر سمفونی سان‌فرانسیسکو برگزیده شد. چان از آغاز فصل ۲۰۲۷-۲۸ رسماً سکان رهبری این ارکستر را در دست خواهد گرفت، در نقشی که یکی از معتبرترین جایگاه‌های موسیقی کلاسیک آمریکا به شمار می‌رود. چان سی و نه ساله، که در نوجوانی پیانو و ویولن‌سل می‌نواخت، در دوران دانشگاهی به رهبری ارکستر روی آورد. او کارشناسی موسیقی خود را در دانشکده‌ی اسمیت و کارشناسی ارشد و دکترای خود را در دانشگاه میشیگان به پایان رساند. در سال ۲۰۱۴، حتی پیش از پایان دوره‌ی دکتری، نخستین زنی شد که در هجده دوره از مسابقه‌ی رهبری ارکستر دوناتلا فلیک در لندن به پیروزی رسید، جایزه‌ای که او را به‌عنوان دستیار رهبر ارکستر سمفونی لندن نشاند. از آن پس کارنامه‌ای پر بار ساخته، از رهبری ارکستر سمفونی آنتورپ بلژیک تا میهمانی پر تکرار در ارکسترهای بزرگ جهان از جمله فیلارمونیک لس‌آنجلس و سال گذشته رهبری شب پایانی فستیوال پرامز در سالن رویال آلبرت لندن. چان در این گفت‌و‌گو از برنامه‌های خود برای سان‌فرانسیسکو سخن می‌گوید، با لحنی صمیمی و باز. او می‌گوید می‌خواهد همکاران و دوستان هنری خود را به سان‌فرانسیسکو دعوت کند، کسانی که جامعه‌ی محلی از حضورشان به وجد خواهد آمد. در نگاه او، کنسرت‌های آینده نباید فقط تجربه‌ای منفعل برای تماشاگران باشد، بلکه می‌تواند به گفت‌و‌گویی زنده میان نوازندگان و مردم بدل شود. او پیشنهاد می‌دهد چه‌بسا کنسرت‌های رایگان فضای باز برگزار شود که در آن تماشاگران به همراه ارکستر بخوانند، و در پایان شاید این مخاطبان باشند که برنامه‌ی شب آینده را برمی‌گزینند. چان همچنین درباره‌ی ارتباط ویژه با جامعه‌های متنوع آسیایی منطقه‌ی خلیج صحبت می‌کند، که در زندگی هنری شهر نقشی فعال دارند. این مدیر هنری تازه، چنان‌که در پایان گفت‌و‌گو می‌گوید، می‌خواهد رهبری خود را بر بنیان گفت‌و‌گو و باز بودن استوار سازد، نه قاعده‌های پیشین. این مقاله برای دوست‌داران موسیقی کلاسیک منطقه‌ی خلیج و علاقه‌مندان به نسل تازه‌ی رهبران ارکستر در جهان، گنجینه‌ای ارزشمند به شمار می‌رود.