On three films from Cannes 2026's Directors' Fortnight sidebar: Marine Atlan's "La Gradiva" about teenagers on a school trip, July Jung's "Dora" from South Korea, and Maxence Voiseux's debut "Gabin" from France.
Cannes 2026: La Gradiva, Dora, Gabin
سایت Roger Ebert این هفته در گزارشی از بخش «هفته‌ی کارگردانان» جشنواره‌ی کن ۲۰۲۶ به سه فیلم می‌پردازد که هر یک از زاویه‌ای متفاوت به نوجوانی و عشق نگاه می‌کنند. نخست «لا گرادیوا» ساخته‌ی مارین آتلان، فیلم‌ساز فرانسوی، که منتقد آن را یکی از بهترین فیلم‌های سال می‌خواند، اثری به طول دو ساعت و سی دقیقه که داستان گروهی از دانش‌آموزان دبیرستانی فرانسوی را در یک سفر کلاسی روایت می‌کند. منتقد می‌نویسد آنچه این فیلم را برجسته می‌سازد، توان آن در زنده کردن گذشته در دل حال است، چنان‌که گویا تاریخ و حال در ضیافتی با هم می‌نشینند. تصویربرداری نزدیک به چهره‌ها، با نوری که از پنجره‌ها در فیلم می‌تابد، فضایی تنیده از شور جوانی و سکوت پنهان می‌سازد. آتلان با گروه بازیگران نوجوان خود، از جمله میتیا کاپلیه-اودا و هادیا فوفانا و کولا کین‌یار، شخصیت‌هایی پر زندگی آفریده که حتی وقتی اتفاقی تلخ روی می‌دهد، شور آنان ادامه می‌یابد. عنوان فیلم از داستان کوتاه ویلهلم ینسن، نویسنده‌ی آلمانی قرن نوزدهم، گرفته شده، که زیگموند فروید نیز در یکی از مقالات تحلیلی‌اش به آن پرداخته بود. فیلم دوم، «دورا» ساخته‌ی جولای جانگ، فیلم‌ساز کره‌ی جنوبی است که با فیلم پیشین خود «خدمتکار خوب» در سال ۲۰۱۴ به شهرت رسیده بود. در این اثر تازه، جانگ به موضوع آزار خانوادگی نوجوانان می‌پردازد، روایتی که در سینمای کره‌ی جنوبی در سال‌های اخیر به موضوع پر بسامد بدل شده است. سومین فیلم گزارش، «گَبَن» ساخته‌ی ماکسانس وُازو، نخستین تجربه‌ی بلند کارگردانی این فیلم‌ساز جوان فرانسوی است. این اثر روایت پسری نوجوان به نام گَبَن را پی می‌گیرد که در حومه‌ی پاریس زندگی می‌کند و میان دلبستگی‌های متفاوت و یافتن جای خود در جامعه دست‌و‌پنجه نرم می‌کند. منتقد می‌نویسد وُازو با لحنی صمیمی و نگاهی دقیق به جزئیات زندگی روزمره، اثری از خود به جا گذاشته که نشانه‌ی صدای تازه‌ای در سینمای فرانسه است.