Aghdas Pourtorab, the pianist and teacher who trained several generations of Iranian musicians, died in France on the evening of Friday, October 2, BBC Persian reports. Born in Tehran in 1939, she was eight days short of her 87th birthday. She entered the Tehran music conservatory at 11, studied with Gity Amirkhosravi and Zaven Hacopian, and began teaching at 13. After playing Schumann's Piano Concerto with the Tehran Symphony Orchestra to complete her studies, she went to Europe, first to Paris and then to Freiburg, where she studied with the German pianist Edith Picht-Axenfeld. Back in Iran she taught at the capital's music conservatories, and the composers Ahmad Pejman and Nader Mashayekhi were among her pupils. In the early 1980s she moved to France with her children and rebuilt her teaching career there, with French as well as Iranian students. She kept returning to Iran, giving piano workshops in Tehran as recently as 2022, at 82. She believed purposeful practice mattered more than long hours, and that a teacher's task was to help a student stand on their own feet. Photo: Mrezasafavi, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons.
اقدس پورتراب، آموزگار نسل‌ها پیانیست ایرانی، در فرانسه درگذشت
اقدس پورتراب، نوازندهٔ پیانو و آموزگاری که چند نسل از موسیقی‌دانان ایرانی را پرورد، به گزارش BBC Persian شامگاه جمعه ۲ اکتبر در فرانسه درگذشت. او در سال ۱۹۳۹ در تهران به دنیا آمده بود و تنها هشت روز به هشتاد و هفت سالگی‌اش مانده بود. در یازده سالگی به هنرستان عالی موسیقی رفت، نزد گیتی امیرخسروی و زاون هاکوپیان آموخت و از سیزده سالگی تدریس را آغاز کرد. برای پایان تحصیل کنسرتو پیانوی شومان را با ارکستر سمفونیک تهران اجرا کرد و سپس راهی اروپا شد. نخست به پاریس رفت و بعد در فرایبورگ نزد ادیت پیشت‌اکسنفلد [Edith Picht-Axenfeld]، پیانیست سرشناس آلمانی، درس خواند. پس از بازگشت در هنرستان‌های موسیقی تهران درس داد و احمد پژمان و نادر مشایخی از شاگردان او بودند. در آغاز دههٔ ۱۹۸۰ با فرزندانش به فرانسه مهاجرت کرد و آنجا با شاگردان ایرانی و فرانسوی زندگی حرفه‌ای‌اش را از نو ساخت. پیوندش با ایران نگسست و تا سال ۲۰۲۲ و در هشتاد و دو سالگی هنوز در تهران کارگاه پیانو برگزار می‌کرد. باور داشت تمرین هدفمند از ساعت‌های طولانی پشت ساز مهم‌تر است و کار استاد این است که شاگرد را روی پای خودش بایستاند. عکس از Mrezasafavi، CC BY-SA 4.0، Wikimedia Commons.