آخرین کاروانسرا (اودیسه‌ها)

The Last Caravanserai (Odysseys)

نویسنده: آریان منوشکین و تئاتر دو سولی (آفرینش جمعی) · 2003

خواندن در منبع (گنجینه) ↗ بازگشت به گنجینه English

درباره این اثر

این اثر را آریان منوشکین و گروه تئاتر دو سولی به‌صورت جمعی ساخته‌اند: یک رشتهٔ بلند از صحنه‌های کوتاه دربارهٔ پناهجویان و مهاجران که به گفتهٔ خود گروه، از داستان‌هایی برگرفته شده که منوشکین از مسافران افغان، کرد و ایرانی در سنگات، دوور، لومبوک و بازداشتگاه‌های استرالیا گرد آورد. دو بخش آن، «رود بی‌رحم» و «خاستگاه‌ها و سرنوشت‌ها»، رفتن‌ها و گذرها، قاچاقچیان، اردوگاه صلیب سرخ فرانسه در سنگات و تلاش برای سوار شدن به قطار‌های تونل مانش را نشان می‌دهد و سپس دلیل گریختن مردم را. به گزارش دیوید فینکل در تئاترمنیا و فیلیپا راتفیلد در ریل‌تایم، هر بخش با گذر پناهجویان از رود یا دریایی خروشان آغاز می‌شود که بازیگران با پارچه‌های بزرگ خاکستری می‌سازند، و آدم‌ها و اشیای صحنه روی سکو‌های کوچک چرخ‌دار به صحنهٔ خالی آورده و برده می‌شوند. اجرا در ۲ آوریل ۲۰۰۳ در کارتوشری پاریس آغاز شد (بخش دوم در ۲۲ نوامبر ۲۰۰۳)، تا ۲۰۰۶ به رم، بوخوم، لیون، برلین، نیویورک، ملبورن و آتن رفت و منوشکین آن را در کارتوشری به فیلم درآورد.

یادداشت دربارهٔ منابع: سرعنوان نقد کیت هربرت از جشنوارهٔ سیدنی نام می‌برد، اما محل اجرا را ساختمان رویال اگزیبیشن می‌نویسد که در ملبورن است؛ فهرست تور تئاتر دو سولی برای ۲۰۰۵ تنها ملبورن را می‌آورد.

The piece was created collectively by Ariane Mnouchkine and the Théâtre du Soleil: a long sequence of short scenes about refugees and migrants drawn, according to the company, from stories Mnouchkine gathered from Afghan, Kurdish and Iranian travellers in Sangatte, Dover, Lombok and Australian detention centres. Its two parts, The Cruel River and Origins and Destinies, show departures and crossings, smugglers, the French Red Cross camp at Sangatte and attempts to board trains through the Channel Tunnel, and then the reasons people flee. According to David Finkle in TheaterMania and Philipa Rothfield in RealTime, each part opens with refugees crossing a raging river or sea that the actors make from huge grey sheets of cloth, and people and props are rolled on and off the bare stage on small wheeled platforms. The production opened at the Cartoucherie in Paris on 2 April 2003 (the second part on 22 November 2003), toured to Rome, Bochum, Lyon, Berlin, New York, Melbourne and Athens until 2006, and was filmed by Mnouchkine at the Cartoucherie.

Note on sources: the heading of Kate Herbert's review names the Sydney Festival, but it gives the venue as the Royal Exhibition Building, which is in Melbourne; the Théâtre du Soleil's tour list gives only Melbourne for 2005.

شنیدن و تماشا

تریلر · پیش‌نمایش رسمی فیلم «آخرین کاروانسرا» (۲۰۰۶) ساختهٔ آریان منوشکین با تئاتر دو سولی، کانال رسمی بل‌ایر کلاسیک، پخش‌کنندهٔ فیلم، که در وب‌سایت تئاتر دو سولی نیز به‌عنوان بخشی از فیلم آمده است ▶ تماشا در منبع ↗

این اجراها روایت‌های گوناگون همین اثرند و ممکن است با نت این صفحه تفاوت داشته باشند.

بیشتر بخوانید

عکس · عکس‌های اجرا از ميشل لوران، شارل‌آنری برادیه و مارتین فرانک (مگنوم)، همراه با یادداشت کارگردان و فهرست تور، وب‌سایت تئاتر دو سولی بیشتر بخوانید ↗

اجرا · آریان منوشکین · گروه تئاتر دو سولی، موسیقی ژان‌ژاک لومتر، صحنه گی‌کلود فرانسوا · کارتوشری، پاریس؛ تور رم، بوخوم، لیون، برلین، جشنوارهٔ لینکلن سنتر نیویورک، جشنوارهٔ بین‌المللی هنر ملبورن و آتن · ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ · عکس و تریلر بیشتر بخوانید ↗

نقد · کیت هربرت · وبلاگ نقد تئاتر کیت هربرت، ۱۱ اکتبر ۲۰۰۵ · ستایش‌آمیز خواندن نقد ↗

نقد · فیلیپا راتفیلد · ریل‌تایم، شمارهٔ ۷۰، دسامبر ۲۰۰۵ · ستایش‌آمیز خواندن نقد ↗

نقد · دیوید فینکل · تئاترمنیا، ۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۰۵ · دوگانه خواندن نقد ↗

نقد · مایکل فاینگولد · ویلج ویس، ۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۰۵ · انتقادی خواندن نقد ↗

مشخصات

نویسنده
آریان منوشکین و تئاتر دو سولی (آفرینش جمعی)
سال
2003
زبان
Multilingual, with surtitles
رده
اجراهای شاخص
نوع
تئاتر
منبع
گنجینه

گنجینه کتابخانه دیجیتال بنیاد فرهنگ و هنر اورنگ است. هر رکورد آن به نسخه آزاد اثر در آرشیو معتبری پیوند می‌دهد؛ گنجینه متن را کپی نمی‌کند.

گزارش اشکال در این رکورد

Support Us
Scroll to Top