خانهٔ پدرم

My Father's House

نویسنده: یوجینیو باربا · اودین تئاتر · 1972

خواندن در منبع (گنجینه) ↗ بازگشت به گنجینه English

درباره این اثر

به نوشتهٔ یادداشت برنامهٔ یوجینیو باربا، که در پایان‌نامهٔ لئوناردو زاناندرئا در دانشگاه پادوا نقل شده، اودین تئاتر در آوریل ۱۹۷۱ تصمیم گرفت اجرای بعدی خود را بر زندگی فیودور داستایفسکی بنا کند: پدرش که به دست رعیت‌ها کشته شد، محفل پتراشفسکی، اعدام نمایشی، زندان در سیبری، قمار و عشق‌های پرشور؛ این ماجرا‌ها خیلی زود با صحنه‌هایی از رمان‌های او مانند «برادران کارامازوف» و «ابله» درآمیخت. گفت‌وگوی واقعی در کار نیست: بازیگران به زبانی ساختگی حرف می‌زنند که فقط شبیه روسی است، و کنش از گردهمایی‌های شمع‌روشن توطئه‌گران جوان که به هم نان می‌خورانند، آواز‌ها، تدفینی در خاک روی ملافهٔ سفید، و صحنهٔ پایانی که در آن بر سر یک بازیگر سکه می‌بارند، تصویری از قدرت پول، می‌گذرد؛ تماشاگران روی نیمکت‌هایی گرداگرد یک فضای مستطیلی خالی می‌نشستند. به نوشتهٔ همان پایان‌نامه، این احتمالاً مهم‌ترین اجرای سال‌های نخست گروه بود. به نوشتهٔ فابیو آکا، «خانهٔ پدرم» در ۱۹۷۳ در ایتالیا اجرا شد و آخرین اجرا‌هایش را در ژانویهٔ ۱۹۷۴ در روستا‌های ساردینیا داد و به لولای میان تاریخ قدیم و تازهٔ اودین و نقطهٔ آغاز «مبادله»‌های آن با جوامع محلی بدل شد.

According to Eugenio Barba's programme note, quoted in Leonardo Zanandrea's University of Padua thesis, Odin Teatret decided in April 1971 to build its next performance on the life of Fyodor Dostoevsky: his father murdered by serfs, the Petrashevsky circle, the staged execution, prison in Siberia, gambling and passionate loves, which soon merged with scenes from his novels such as The Brothers Karamazov and The Idiot. There is no real dialogue: the actors speak an invented language that only sounds like Russian, and the action moves through candlelit gatherings of young conspirators who feed each other bread, songs, a burial in earth on a white sheet, and a final scene in which one actor is pelted with coins, an image of the power of money; the audience sat on benches around a bare rectangular space. According to the same thesis it was probably the most important production of the company's early years. According to Fabio Acca, Min Fars Hus toured Italy in 1973 and gave its last performances in Sardinian villages in January 1974, becoming the hinge between Odin's old and new history and the starting point of its barter encounters with local communities.

شنیدن و تماشا

تریلر · گزیدهٔ ویدیویی ۵ دقیقه و ۱۷ ثانیه از اجرای «خانهٔ پدرم» (۱۹۷۲)، کانال رسمی نوردیسک تئاترلابوراتوریوم ـ اودین تئاتر ▶ تماشا در منبع ↗

اجرا · یوجینیو باربا · اِلسه ماری لاوکویک، تورگیر وتال، ایبن ناگل راسموسن، تاگه لارسن، راگنار کریستیانسن، اولریک اسکیل، ینس کریستنسن · اودین تئاتر، هولستبرو، سپس تور اروپا و ایتالیا تا ۱۹۷۴ · ۱۹۷۲ · گزیدهٔ ویدیویی رسمی ▶ تماشا در منبع ↗

این اجراها روایت‌های گوناگون همین اثرند و ممکن است با نت این صفحه تفاوت داشته باشند.

بیشتر بخوانید

یادداشت یوجینیو باربا دربارهٔ اجرا، مهٔ ۱۹۷۲، در برنامهٔ جشنوارهٔ بیتف بلگراد، ۱۹۷۳ بیشتر بخوانید ↗

مدخل اودین تئاتر در دانشنامهٔ دانمارکی لکس: بنیان‌گذاری در اسلو در ۱۹۶۴، انتقال به هولستبرو در ۱۹۶۶ و «خانهٔ پدرم» در ۱۹۷۲ دربارهٔ زندگی داستایفسکی بیشتر بخوانید ↗

نقد · فابیو آکا · آنتروپولوجیا ئه تئاترو، شمارهٔ ۴، ۲۰۱۳ · ستایش‌آمیز خواندن نقد ↗

نقد · لئوناردو زاناندرئا · پایان‌نامهٔ کارشناسی، دانشگاه پادوا، ۲۰۲۲ · دوگانه خواندن نقد ↗

مشخصات

نویسنده
یوجینیو باربا · اودین تئاتر
سال
1972
زبان
Invented stage language, with songs
رده
شیوه‌های اجرایی
نوع
تئاتر
منبع
گنجینه

گنجینه کتابخانه دیجیتال بنیاد فرهنگ و هنر اورنگ است. هر رکورد آن به نسخه آزاد اثر در آرشیو معتبری پیوند می‌دهد؛ گنجینه متن را کپی نمی‌کند.

گزارش اشکال در این رکورد

Support Us
Scroll to Top