تصحیح سیاقی: نظریه و کاربرد

Contextual Correction: Theory and Application

نویسنده: زهیر طیب, ابراهیم اقبال · 2025

خواندن در منبع (DOAJ) ↗ بازگشت به گنجینه English

درباره این اثر

«تصحیح سیاقی» روشی قابل استفاده در تصحیح متون کهن (نسخه‌های خطی) است. این روش در کنار روش‌های متداول دیگر همچون تصحیح اساس‌محور( اخباری)، قیاسی( دستوری) إلتقاطی( اجتهادی) و تلفیق آنها، می‌تواند بهره دهی کند و از کارایی لازم برخوردار است. پژوهش بنیادی حاضر به شیوۀ کتابخانه‌ای و با رویکرد کیفی، «تصحیح سیاقی» را همچون دیگر روشه‌ای تصحیح، در قامت شیوه‌ای مؤثّر و کارامد، مورد شناسایی و بررسی قرار می‌دهد و در جهت توسعۀ نظریه تصحیح متن، به بررسی «سیاق» و نقش آن در خوانش صحیح متن تاریخی می‌پردازد. از ...

This is a foundational research study examining contextual correction as a method for editing ancient manuscripts. The study uses library-based research and qualitative analysis to identify and evaluate contextual correction alongside established editorial methods such as source-based, grammatical, and eclectic approaches. The research investigates the concept of context and its role in accurate interpretation of historical texts, contributing to the development of textual criticism theory.

مشخصات

نویسنده
زهیر طیب, ابراهیم اقبال
سال
2025
زبان
FA
رده
نقد ادبی
نوع
مقاله
منبع
DOAJ

گنجینه کتابخانه دیجیتال بنیاد فرهنگ و هنر اورنگ است. هر رکورد آن به نسخه آزاد اثر در آرشیو معتبری پیوند می‌دهد؛ گنجینه متن را کپی نمی‌کند.

گزارش اشکال در این رکورد

Support Us
Scroll to Top