گفتا که بنشناسم من خويش ز بيگانه
He said: know yourself, distinguish yourself from the stranger.
نویسنده: یزدانپناه عسکری - yazdanpanah askari · 2020
خواندن در منبع (Internet Archive) ↗ بازگشت به گنجینه English
درباره این اثر
من بيخود و تو بيخود ما را کي برد خانه من چند تو را گفتم کم خور دو سه پيمانه در شهر يکي کس را هشيار نمي بينم هر يک بتر از ديگر شوريده و ديوانه جانا به خرابات آ تا لذت جان بيني جان را چه خوشي باشد بي صحبت جانانه هر گوشه يکي مستي دستي ز بر دستي و آن ساقي هر هستي با ساغر شاهانه تو وقف خراباتي دخلت مي و خرجت مي زين وقف به هشياران مسپار يکي دانه اي لولي بربط زن تو مستتري يا من اي پيش چو تو مستي افسون من افسانه از خانه برون رفتم مستيم به پيش آمد در هر نظرش مضمر صد گلشن و کاشانه چون کشتي بي لنگر کژ م...
This is the opening of a Persian poem, likely from the medieval period, written in the ghazal form. The speaker addresses a beloved and describes a world of intoxication and revelry in taverns, invoking wine, music, and ecstatic states. The verses speak of leaving home in drunkenness, of a world where everyone appears mad or intoxicated, of beauty perceived in every glance, and of devotion to the beloved and the tavern as a spiritual refuge. The language and imagery suggest themes of mystical intoxication, love, and the dissolution of the self into a transcendent state.
مشخصات
- نویسنده
- یزدانپناه عسکری - yazdanpanah askari
- سال
- 2020
- زبان
- per
- رده
- شعر
- نوع
- کتاب
- منبع
- Internet Archive
- حقوق
- http://creativecommons.org/publicdomain/mark/1.0/
گنجینه کتابخانه دیجیتال بنیاد فرهنگ و هنر اورنگ است. هر رکورد آن به نسخه آزاد اثر در آرشیو معتبری پیوند میدهد؛ گنجینه متن را کپی نمیکند.
گنجینه فقط نمایهای از فرادادهی آثار قابل دسترس عمومی است. اصل آثار در سرور منبع نگهداری میشود.
Ganjineh is a metadata index of publicly accessible works; the works themselves are hosted by their original archives.
To report a copyright concern, please contact info@owranginstitute.com.