محمد شاهی و قاسم شاهی اسماعیلیان نیزاری ایران در دوره صفویه

Mohammad Shahi and Qasem Shahi Nizari Ismaelites of Iran in Safavid Era

نویسنده: Seyed Masood Shahmoradi · 2018

خواندن در منبع (DOAJ) ↗ بازگشت به گنجینه English

درباره این اثر

متن حاضر بحثی تاریخی است درباره وضعیت اسماعیلیان نزاری در دوران صفویه. با تثبیت تشیع دوازده‌امامی به‌عنوان مذهب رسمی ایران، اسماعیلیان نزاری با محدودیت‌های جدی روبه‌رو شدند. گروه محمد‌شاهی تصمیم گرفتند فعالیت‌های خود و مرکز امامت را به هند منتقل کنند، اما قاسم‌شاهی‌ها با پوشش تصوف و استراتژی تقیه، سازمان خود را حفظ و توسعه دادند. این متن به بررسی تطورات سازمانی و عملکردی گروه‌های مختلف اسماعیلی در این دوره می‌پردازد.

Along with the advent of Safavid and official status of Shiite Twelvers in Iran, Nizari Ismaelites faced with some problems and limitations. Mohammad Shahi Nizaris decided upon the transferring their activities and even center of their Imamate to India after feeling disappointed related to preserving their position in Iran, while Qasem Shahi Nizaris continued their existence by taking concealment strategy through the facade of Sufism and succeeded to redevelop and systematize their organizati...

مشخصات

نویسنده
Seyed Masood Shahmoradi
سال
2018
زبان
FA
رده
تاریخ فرهنگی
نوع
مقاله
منبع
DOAJ

گنجینه کتابخانه دیجیتال بنیاد فرهنگ و هنر اورنگ است. هر رکورد آن به نسخه آزاد اثر در آرشیو معتبری پیوند می‌دهد؛ گنجینه متن را کپی نمی‌کند.

گزارش اشکال در این رکورد

Become a Member
Scroll to Top