موسیقی به مثابه ابزار تربیت و درمان روح در نظام تربیتی مولوی

Music as a Tool for Education and Spiritual Healing in the Mevlevi Educational System

نویسنده: یسنا داداشپور, مرتضی شجاری · 2026

خواندن در منبع (DOAJ) ↗ بازگشت به گنجینه English

درباره این اثر

این پژوهش کوششی برای بازخوانی نقش موسیقی در فرآیند تربیت و پالایش درونی انسان از دیدگاه مولوی است. در این مقاله، موسیقی نه صرفاً تجربه‌ای عرفانی یا آیینی، بلکه راهی برای درمان و بازسازی روان انسان تلقی شده است. مولوی در نظام فکری خویش، تربیت را فرآیندِ بازگرداندن انسان به خویشتنِ اصیل می‌داند و موسیقی را یکی از مؤثرترین ابزاره‌ای این بازگشت معرفی می‌کند؛ زیرا نغمه و ریتم از نظر او یادآور نغمه‌های ازلی و بهشتی است و شنیدن آن، نوعی بیداری و پالایش درونی را در جان آدمی برمی‌انگیزد. نوآوری این پژو...

This essay reconsiders the role of music in human spiritual development and inner purification according to Rumi's thought. Rather than viewing music merely as a mystical or ritual experience, it treats music as a therapeutic tool for healing and restructuring the human psyche. Rumi understands education as the process of returning humans to their authentic selves, and identifies music as one of the most effective instruments for this return. Melody and rhythm, in his view, echo eternal and celestial songs, and hearing them awakens inner consciousness and purification in the human soul.

مشخصات

نویسنده
یسنا داداشپور, مرتضی شجاری
سال
2026
زبان
EN
رده
نقد ادبی
نوع
مقاله
منبع
DOAJ

گنجینه کتابخانه دیجیتال بنیاد فرهنگ و هنر اورنگ است. هر رکورد آن به نسخه آزاد اثر در آرشیو معتبری پیوند می‌دهد؛ گنجینه متن را کپی نمی‌کند.

گزارش اشکال در این رکورد

Become a Member
Scroll to Top