مثنوی معنوی/چرب کردن مرد لافی لب و سبلت خود را هر بامداد به پوست دنبه و بیرون آمدن میان حریفان کی من چنین خورده‌ام و چنان

Masnavi-ye Ma'navi / The Boaster Who Greased His Lips and Moustache with Sheep's Tail Fat Every Morning

نویسنده: مولوی

خواندن در منبع (Persian Wikisource) ↗ بازگشت به گنجینه English

درباره این اثر

آغاز حکایتی از دفتر سوم «مثنوی معنوی». مردی تهیدست هر بامداد سبیلش را با پوست دنبه چرب می‌کند و میان توانگران لاف می‌زند که غذای چرب خورده است، اما شکمش پاسخ می‌دهد که خدا نیرنگ دروغگویان را تباه کند. مولوی نتیجه می‌گیرد که اگر عیب خود را آشکار می‌کرد، کریمی بر او رحم می‌آورد، و از خواننده می‌خواهد یا آنچه دارد آشکار کند یا خاموش بماند.

The opening of a story from Book Three of the Masnavi. A poor man greases his moustache every morning with a piece of sheep's tail fat and boasts among the rich that he has eaten rich food, but his belly answers: may God confound the schemes of liars. Rumi concludes that had he shown his need, some generous person would have pitied him, and asks the reader either to show what he truly has or to keep silent.

مشخصات

نویسنده
مولوی
زبان
fa
رده
شعر
نوع
کتاب
حقوق
Public domain / free licence (Wikisource)

گنجینه کتابخانه دیجیتال بنیاد فرهنگ و هنر اورنگ است. هر رکورد آن به نسخه آزاد اثر در آرشیو معتبری پیوند می‌دهد؛ گنجینه متن را کپی نمی‌کند.

گزارش اشکال در این رکورد

Support Us
Scroll to Top