مثنوی معنوی/کرامات ابراهیم ادهم قدس الله سره بر لب دریا

Masnavi-ye Ma'navi / The Miracles of Ibrahim Adham at the Seashore

نویسنده: مولوی

خواندن در منبع (Persian Wikisource) ↗ بازگشت به گنجینه English

درباره این اثر

حکایتی از دفتر دوم «مثنوی معنوی». ابراهیم ادهم، که پادشاهی را رها کرده بود، بر لب دریا دلق خود را می‌دوزد؛ امیری که پیش‌تر بندهٔ او بود از این فقر در شگفت می‌شود. شیخ از اندیشهٔ او آگاه می‌شود، سوزن را به دریا می‌اندازد و آن را بازمی‌خواهد، و هزاران ماهی با سوزن‌های زر در دهان سر برمی‌آورند؛ آنگاه شیخ می‌پرسد ملک دل بهتر است یا آن ملک حقیر.

A story from Book Two of the Masnavi. Ibrahim Adham, who had given up a kingdom, sits by the sea mending his cloak; an emir who had once been his servant marvels at this poverty. The sheikh reads his thought, throws his needle into the sea and calls for it, and thousands of fish rise with golden needles in their mouths; the sheikh then asks whether the kingdom of the heart is better or that worthless kingdom.

مشخصات

نویسنده
مولوی
زبان
fa
رده
شعر
نوع
کتاب
حقوق
Public domain / free licence (Wikisource)

گنجینه کتابخانه دیجیتال بنیاد فرهنگ و هنر اورنگ است. هر رکورد آن به نسخه آزاد اثر در آرشیو معتبری پیوند می‌دهد؛ گنجینه متن را کپی نمی‌کند.

گزارش اشکال در این رکورد

Support Us
Scroll to Top