SEP 21, 2026
With the Last Star
With the last star of the night, tonight
a secret lies deeply hidden
a riddle born of wonder
the sorrowful image of still water
the turbulent voice of waves
With the last star of the night, tonight
a newborn stranger
cries out from a distant journey
the ringing call of anger
bows its head beneath the weight of sorrow
The eternal spell of liberation
fills thirsty souls
to overflowing
turbulent waves of moonlight
spill over
from the goblet of the sky
Along the dust-covered road
a traveler gives voice to farewell
and gives flight to lament
across the city sky
For the flowers of the plain
autumn dew is a tear like crystal
the river's waves
their songs are emptied
of clamor and joy
The end of every journey
is the beginning of a new stage
growth is unending
With the last star of the night, tonight
perhaps a birth from the depths
is the cry of life
Evin, November 10, 1977
با آخرین ستاره
نوشتهٔ Sadegh Hatefi صادق هاتفی
با آخرین ستارهٔ شب، امشب
رازی است بس نهفت
رمزی است از شگفت
تصویر غمگنانهٔ مرداب
آوای پرتلاطم امواج
با آخرین ستارهٔ شب، امشب
نوزادهای غریب
فریادی از سفر دور میکشد
گلبانگ خشم
سر زیر بار دریغ میکشد
افسون جاودان رهایی
جانهای تشنه را
لبریز میکند
امواج پرتلاطم مهتاب
از جام آسمان سرریز میکند
از جادهٔ غبارگرفته
مسافری بدرود را آواز میدهد
در آسمان شهر افسوس را پرواز میدهد
گلهای دشت را از شبنم خزان
اشکی است چون بلور
امواج رود را
آوازها تهی است
از بانگ و از سرور
پایان هر سفر
آغاز منزل تازه است
رویش همیشگی است
با آخرین ستارهٔ شب، امشب
شاید تولدی ز بن
فریاد زندگی است
اوین، ۱۹ آبان ۱۳۵۶