AUG 23, 2026
Waiting
Left standing on the crest of this ancient, dust-veiled one,
above the stone cliffs of this mountain,
is the eye of a statue,
or the statue of a distant gaze,
fixed upon this winding road,
waiting for a lone rider
from horizons of meteors and light.
If a century is but a moment,
what endless hours this waiting has been!
Beneath the stony ear of this stone,
what surges rise
within the heart of this earth!
If this deep gaze
would fasten for one moment upon the forest,
or descend from the silent summit toward the plain,
or if it sought to listen
to the voice of the plain, the road, the dense forest,
I would sing into its ear:
Your sorrowful eye, my twin,
has stood and will stand
upon a road this dark.
But along that road, toward this house,
no lone rider will ever ride.
Evin, 9 December 1977
Sadegh Hatefi
انتظار
نوشتهٔ Sadegh Hatefi صادق هاتفی
مانده برجا از ستیغ این کهنسال غبارآلود
برفراز صخرههای سنگی این کوه
چشم یک تندیس
یا که تندیس نگاهی دور
خیره بر این جادهٔ پرپیچ
انتظار تکسواری از افقهای شهاب و نور
قرن اگر لحظه است
انتظار او چه ساعتهاست
زیر گوش سنگی این سنگ
چه غلیانها به دل این خاک را برپاست
این نگاه ژرف اگر یک لحظه بر جنگل نظر میدوخت
یا اگر از قلهٔ خاموش سوی دشت میآمد
یا اگر قصد شنیدن داشت
از زبان دشت و راه و جنگل انبوه
میخواندم به گوش او:
چشم غمبار تو ای همزاد
مانده بر راهی چنین تاریک خواهد ماند
از میان راه اما هیچ
تکسواری، سوی این خانه، نخواهد راند
اوین ۱۸ آذرماه ۱۳۵۶ خورشیدی
صادق هاتفی