OCT 26, 2026
— صادق هاتفی، شاعر، نویسنده و کارگردان تئاتر ‖ Sadegh Hatefi, poet, writer and theater director
The Mythmaker
He spins his myths, and it seems
that Victory sits upright, watching,
a smile of rapture upon its lips,
its hair surrendered to the wind,
a vast chimera in its mind.
Lost in his own imaginings,
he believes
that he can turn that which exists only in his mind
into that which exists.
And the mind, if not alive and changing,
becomes a heavier chain
across this path.
The mythmaker
takes doubt for a fall.
He does not see
those awakened from dreams of delusion,
who, with the banner of doubt unfurled,
have raised their discordant voices.
Though their echoes sound strange today,
they will be familiar
in a time to come.
*
As time rushes on
so hastily,
long since
for me and for him alike
the season of unthinking fervor
has come to an end.
And reflection on what we have done
is the final full stop
to our chronicles of mourning.
Otherwise,
grief has no end.
Evin Prison, December 30, 1977 (9 Dey 1356)
<em>Translated from the Persian by Owrang Editorial</em>
افسانه‌ساز
نوشتهٔ Sadegh Hatefi صادق هاتفی
افسانه می‌سراید و گویی
«ظفر» راست نشسته تماشا
لبخند وجد به لب دارد
گیسوان به باد سپرده
وهمی عظیم به سر دارد
سر در خیال خویش فرو برده
گمان دارد
که «هست» را به «ذهن» تواند
به «می‌شود» برساند
و «ذهن» اگر که نه پویا
زنجیر سخت‌تر به بستر این راه
افسانه‌ساز
«شک» را سقوط نموده به مفهوم
نمی‌بیند
برخاستگان ز خواب‌های وهم
با اهتزاز پرچم شک
آواز نه هماهنگ خوانده‌اند
که طنین‌اش اگرچه غریب است این زمان
آشناست آن زمان
*
روزگار که می‌رود این سان
شتاب‌زده
دیریست
از من و او گذشته است
فصل خروش خام
رسیده است به پایان
و تأمل به کرده‌ها
نقطهٔ پایان سوگنامه‌هاست
ورنه که سوگ بی‌انتهاست
اوین، ۹ دی‌ماه ۱۳۵۶