The Oakland Museum of California has mounted the first major survey of work by Mildred Howard, a multimedia artist from the Bay Area, under the title Mildred Howard: Poetics of Memory. The exhibition gathers a lifetime of her work exploring identity and memory and documenting the African American experience, and it includes collages, mixed-media pieces, immersive installations, sculptures, videos of her public art, and personal memorabilia. Howard was born in San Francisco in 1945. Her family came to the Bay from Texas as part of the Great Migration and settled in South Berkeley. Her father was a longshoreman at Hunters Point, and her mother ran an antiques business from their home. To support herself as a single mother, Howard became an arts educator, teaching at various centers and colleges, including the Exploratorium. Her deep reflection on the physics of light, color, and structure transformed her art and led to her first installations. Carin Adams, the curator of the exhibition, regards Howard as one of the pioneers of what we now think of as installation art, alongside artists such as Yayoi Kusama, Christo, David Ireland, and Judy Chicago. Last year, Howard's archive was acquired by UC Berkeley's Bancroft Library, where her work is preserved alongside the archives of artists like Ansel Adams and Dorothea Lange. She also received the prestigious Guggenheim Fellowship after applying sixteen times, an honor that joins her two Rockefeller fellowships and two NEA grants. Howard's life is threaded with resilience and determination. In 2011, the mayor of Berkeley declared March 29 Mildred Howard Day, but six years later a doubling of her rent forced her out of her home in the city. Among the exhibition's notable works is the installation Crossings, inspired by a trip Howard made to South Carolina, which evokes the tragedy of the Middle Passage, when millions of enslaved people lost their lives at sea.
اولین نمایشگاه بزرگ آثار گذشته‌ی هنرمند افسانه‌ای برکلی، میلدرد هاوارد، هم‌اکنون در OMCA برپاست.
موزه‌ی هنر کالیفرنیا در اوکلند نخستین مرور بزرگ آثار میلدرد هاوارد، هنرمند چندرسانه‌ای منطقه‌ی خلیج، را با عنوان «میلدرد هاوارد: شعرِ حافظه» برپا کرده است. این نمایشگاه گزیده‌ای از یک عمر کار اوست که به کاوش در هویت و حافظه و ثبت تجربه‌ی سیاه‌پوستان آمریکا می‌پردازد و شامل کلاژ، آثار ترکیبی، چیدمان‌های فراگیر، مجسمه، ویدئوهایی از هنر عمومی او و یادگارهای شخصی است. هاوارد در سال ۱۹۴۵ در سان‌فرانسیسکو زاده شد. خانواده‌اش در جریان مهاجرت بزرگ از تگزاس به منطقه‌ی خلیج آمدند و در جنوب برکلی ساکن شدند. پدرش باربر بندر در هانترز پوینت بود و مادرش در خانه کسب‌وکار عتیقه‌فروشی داشت. هاوارد برای گذران زندگی به‌عنوان مادری تنها، آموزگار هنر شد و در مراکز و دانشگاه‌های گوناگون از جمله اکسپلوراتوریوم تدریس کرد. تأمل عمیق او در فیزیک نور و رنگ و ساختار، هنرش را دگرگون کرد و به نخستین چیدمان‌هایش انجامید. کارین آدامز، سرپرست نمایشگاه، هاوارد را در کنار هنرمندانی چون یایویی کوساما، کریستو، دیوید آیرلند و جودی شیکاگو از پیشگامان شکل‌گیری چیزی می‌داند که امروز هنر چیدمان می‌نامیم. در سال گذشته آرشیو آثار هاوارد را کتابخانه‌ی بنکرافت دانشگاه برکلی به دست آورد، جایی که آثار او در کنار آرشیو هنرمندانی چون انسل آدامز و دوروتیا لانگ نگه‌داری می‌شود. او همچنین پس از شانزده بار تلاش، سرانجام بورس معتبر گوگنهایم را دریافت کرد، بورسی که به دو جایزه‌ی راکفلر و دو کمک‌هزینه‌ی NEA او افزوده می‌شود. زندگی هاوارد با رشته‌ای از پایداری و اراده تنیده شده است. در سال ۲۰۱۱ شهردار برکلی روز ۲۹ مارس را «روز میلدرد هاوارد» نامید، اما شش سال بعد دو برابر شدن اجاره‌بها او را ناچار به ترک خانه‌اش در این شهر کرد. در میان آثار شاخص نمایشگاه، چیدمان «گذرگاه‌ها» الهام‌گرفته از سفری به کارولینای جنوبی است و یاد تراژدی گذر میانه را زنده می‌کند، دورانی که میلیون‌ها انسان برده در مسیر دریایی جان باختند.