نگرشی به مقولة « لفظ و معنا » در سبک هندی (با تأکید بر اشعار صائب)

A Look at the Category of "Word and Meaning" in the Indian Style (with Emphasis on the Poetry of Saib)

نویسنده: محمد خاکپور · 2020

خواندن در منبع (DOAJ) ↗ بازگشت به گنجینه English

درباره این اثر

اعتقاد به اصالت «لفظ» یا «معنا» یکی از موضوعات بحث‌انگیز در سنّت ادبی و بلاغی ما بوده است؛ این‌که در شکل‌گیری آثار هنری، باید اعتبار و برجستگی را از آنِ شکل و صورت دانست یا محتوا، در طول اعصار و قرون، بحث درازدامنی را در میان طرفداران این دو دیدگاه به بار آورده است. این کشمکش پایان‌ناپذیر در عصر صفویّه یعنی دورۀ اوج و شکوفایی نقد ادبی و دانش سبک‌شناختی با نکته‌سنجی و دقت نظر و عمق دانش ناقدان ادبی تداوم می‌یابد؛ علاوه‌ بر آن در شعر سبک هندی نیز که یکی از مهم‌ترین عرصه‌های مباحث بلاغی، نقد ادب...

This is a scholarly essay or article examining the longstanding debate in Persian literary and rhetorical tradition over whether form and language or meaning and content should take precedence in literary works. It traces this argument through the Safavid period, a high point of literary criticism and stylistic scholarship, and extends the discussion to the Indian Style of Persian poetry, which the source identifies as a significant arena for rhetorical and critical debate. The work explores how critics and theorists across different eras engaged with this fundamental question of literary aesthetics.

مشخصات

نویسنده
محمد خاکپور
سال
2020
زبان
AE
رده
ادبیات
نوع
مقاله
منبع
DOAJ

گنجینه کتابخانه دیجیتال بنیاد فرهنگ و هنر اورنگ است. هر رکورد آن به نسخه آزاد اثر در آرشیو معتبری پیوند می‌دهد؛ گنجینه متن را کپی نمی‌کند.

گزارش اشکال در این رکورد

Support Us
Scroll to Top